Luchtvervuiling

Waar de UvA haar studenten een strict academisch stramien oplegt, probeert de University of Melbourne mijn mening letterlijk uit mijn tenen te trekken. Wekelijks word je uitgedaagd om in minimaal 3000 woorden je opinie aan het digitale papier toe te vertrouwen. De enige vereiste is dat deze authentieke mening gebaseerd is op een luttele dertig academische referenties. Hoe autonoom te denken, wanneer iedere gedachtewolk constant wordt vervuild door een stel rondvliegende academici en hun peer reviewed offspring? Wanneer wordt er ruim baan gemaakt voor baanbrekende gedachtekronkels van de tabulae rasae, aan de start van hun academische carriere? Misschien een nieuw probleem binnen het kader van milieuvervuiling. Leervervuiling. 

Spaart u ook hypotheken?

Het is duidelijk dat het even duurde voordat de GFC zijn oversteek maakte over de Indische en de Pacifische Oceaan. Waar de Verenigde Staten en Europa al meesters zijn in beleidsmatige illusies om de economie op dreef te houden, heeft Prime Minister Kevin Rudd besloten een Australian Stimulus Package te creëren, bestaande uit onder andere een plasma TV-waardige $950 dollar per capita. Toch heb ik het gevoel dat het besef bij de banken nog niet is doorgedrongen, toen ik vandaag na het storten van mijn geld bij de Commonwealth Bank een verkoopgerichte vraag kreeg: "You in the market for a home loan, by any chance?" Nee, ik spaar toch liever zegeltjes. 

Dutch diplomacy

Op reis met een Fransoos, een Spanjaard, twee Nederlanders en drie Zweden is een leerzame mix tussen law-abiding en loophole-searching. De mediterraneans willen hard rijden, vuur stoken, uit de auto hangen, op het strand drinken, maar bovenal: genieten. De Swedes daarentegen zijn overdreven voorzichtig, kennen de Australische wet beter dan de gemiddelde bogan en zien vooral beren op de weg, maar gelukkig ook kangaroes: weer een ongeluk vermeden. En de Dutch? Naast de introductie van een gemeenschappelijke rekening en het daaropvolgende money management functioneren ze vooral als intermediate. Geniet, maar onderhandel met mate. 

Alweer een kilometer van mijn banden afgesleten

De term roadtrip wekt op miraculeuze wijze de indruk dat je ook wel eens afwijkt van de road. Ja, in Europa misschien. In Australië moet je kilometers maken. Constructief bijdragen aan het in stand houden van die gewilde nummer 1-positie: most polluting country in the world. Om vlakbij Exmouth in het streng beschermde Ningaloo Reef met de met uitsterven bedreigde whalesharks te zwemmen hebben we toch meer dan 3000 kilometer afgelegd. In twee auto's. Tegen heel wat winst voor de lokale tankstations. En heel wat verlies voor onze schone lucht. Lucht, vervolgens van vitaal belang voor het gehele ecosysteem, en dus de whalesharks. Another Catch 22. Of Catch 3000. 

Aai de haai

Sinds ik me heb laten overtuigen tegen een mooie marktprijs deel te nemen aan een bijzondere human-animal-encounter, ben ik de spreekwoordelijke draad eventjes kwijt. Plons! Met tien man snorkelen rondom een tien meter lange walvishaai, de grootste vis (en haai, en oceanisch zoogdier) ter wereld, is onbeschrijflijk. Deze reus is bijna knuffelbaar. Helaas is drie meter afstand verplicht. Nog iets dichterbij, dat wil iedereen het liefst. Echt ervaren. Het is nooit genoeg. Zelfs haaien willen we aaien. 

Shitchat

Een gemeenschappelijk Noord-Europees ongemak in Australië is de zoektocht naar de optimale reactie op de geautomatiseerde beleefdheid: een cassiere die met tegenzin de laatste barcodes van de werkdag de computer inbliept blijft standvastig how-you-doin-en. Ongeacht chagrijnige verschijning en zichtbare onverschilligheid. De Noord-Europeaan beantwoordt deze vraag intussen keer op keer. Automatische reflex. En verwerkt het daarop volgende ongemak. We zijn er weer in getrapt. De Australische chitchat. Of, shitchat. 

Auberge on fire

Voornemen # 1 voor 2009: leren koken zonder Albert Heijn. From scratch. Zoals Nigella, Jamie en Gordon. Tot nu toe verpieteren de haricots verts braaf in de groentela, blijven wortels wonderbaarlijk lang goed, koop ik kennelijk gepasteuriseerde ijsbergsla, want de ijskast is na acht weken nog steeds schimmelvrij. Voor recepten ga ik te rade bij de Aussies; net uit huis, op budget en vaak creatief met vegetarisch. "Just put the eggplant on the stove, it's amaaaazing". Zo gezegd, zo gedaan. Stove aan, aubergine erop, daar ligt-ie dan, plop op het vuur. Het is meer dan voorspelbaar dat dit falikant mislukt. Aubushfire in the house. Kennelijk zet ik te grof geschut in, inmiddels gewend aan de genetisch indestructable aubergines van Albert. Die zijn met geen bushfire kapot te krijgen. Dat wordt even wennen. Koken met liefde. 

Met beide benen op de grond

Dankzij dat eerdergenoemde olifanten-budget, heeft de University of Melbourne een stel nieuwe learning centres kunnen bouwen, of creëren (proactievere term, past beter binnen de marketingstrategie). Verschuifbare banken to create your own learning space, wireless internet tot op de WC, lopende-band-computers met 30 minute time slots, nieuwe ouderwetse fauteuils om semi-literair je lab book door te nemen en altijd bereikbaar en kosteloos IT-support. Je zou zeggen dat zoveel technological oversupply iedereen de zevende hemel doet bereiken. Maar tot nu toe is mijn lievelingsitem het verdwaalde voetenbankje, omdat de hippe bartafels met laptopaansluiting en hoge krukken echt niet lekker zitten met bungelende benen. Ik houd ze liever op de grond. Zouden zij ook moeten doen.  

Your 21st

En dan ben je plots drieëntwintig. In het buitenland. Wat een feest, fiesta, fête. Op de peuterspeelzaal dook ik al onder de tafel bij de eerste Lang zal ze.. niet naar het liedje luisteren. Dat is duidelijk. Helaas is je vriendengroep hier gebaseerd op acht weken intense omgang, zonder daarbij al teveel het pijnlijke en amuzikale verleden in te duiken. Als gevolg van dit gebrek aan verjaardagsvoorkennis was een surprise party het vrolijke gevolg, inclusief twee ballonnen, een hoop punch en chocoladetaart met Birthday Happy. Eenmaal richting city ben ik alle keren eenentwintig geschat. Anders loop je namelijk niet zo obvious met ballonnen op je hoofd gebonden. (Ik wel.) Aangezien je 21st hier in Australië meer betekent dan je Bachelor halen, doe ik graag een beetje mee. Australië; om écht jong te blijven. Kom maar op met die vergrijzing. 

H1 (minimum of 30)

Een werkgroep Sustainable Development in kamer 516 op de 5e verdieping van de Biology faculteit. Donderdagochtend, tien uur, 25 graden. Een groep studenten luistert geamuseerd naar een creatieve presentatie. Een rollenspel. Kort na dit Australische entertainment geeft de tutor aan de eisen van het essay te willen bespreken, waarschijnlijk het minst vermakelijke onderdeel van het vak. Wie wil, mag gaan. Alle carrière-hongerige idealisten blijven zitten. Voor een H1 (dit blijkt de hoogste beoordeling) is een minimum van dertig references vereist. Niemand kijkt verwonderd. Ik vraag (me af) of dit betekent dat ik dertig artikelen moet lezen om mijn standpunt vervolgens in slechts 3000 woorden duidelijk te maken. Ja, dus. Niet erg efficiënt. Maar dat zijn veel NGO's ook niet. 

Cash cows wanted

Na acht weken naïef en nieuwsgierig op een 40,000 studenten tellende campus te hebben rondgedwaald, krijg je er gewoon gevoel voor. Voor groepen. Ook al wordt diversity breed uitgemeten in het mission statement, in- en out-groups zijn universeel. Vooroordelen worden dagelijks bevestigd. De blik op de wereld vernauwt met de dag. We blijven onderdeel van een elitaire kudde. Voor zover dogs in kuddes leven. Uitwisselingsstudenten leveren diversity op, geen fees. 

Money, money, money

The University of Melbourne heeft een visie: dream large. Ik kan inmiddels bevestigen dat uitwisselingsstudenten dit motto iedere dag (of nacht) nastreven, aangezien ik hier omringd word door een hoop wereldverbeteraars (inclusief niet direct realiseerbare dromen). Dit idealisme is te handhaven, omdat wij niet $15,000 per jaar voor onze academische fundering afrekenen. Dit in tegenstelling tot de internationale studenten die vielen voor de dream large-marketingcampagne ter waarde van $90,000,000. Waarschijnlijk droomt de universiteit meer yuan, dan large.